This is title
Nick Ervinck (B), STUDIES 2004-2006
In zijn werk tast Nick Ervinck de grenzen af tussen verschillende media, waaronder sculpturen en architectuur, in een poging het mentale beeld te fragmenteren en onderzoek te doen naar het gebruik en de perceptie van constructieve elementen zoals materiaal, proporties, ruimte, kleur en volume.
Hij zoekt interactie tot stand te brengen tussen virtuele constructies en met de hand gemaakte sculpturen, met de bedoeling uiteindelijk de toeschouwer met andere ogen naar de ‘wereld’ te doen kijken.
Zo gebruikt Ervinck een breed gamma van media: digitale prints, video’s en tekeningen, maar bovenal sculpturale vormen gemaakt van beschilderd plaaster, polyester en hout, vormen die op een heel precieze manier binnen een gegeven ‘ruimte’ worden geplaatst.
De animaties en de digitale prints verschaffen ons een glimp van een digitale virtuele wereld, maar ook een overgang naar ‘een andere werkelijkheid’. In de artificiële wereld van Ervinck werken de dingen op een heel andere manier dan volgens de traditionele inzichten van de logica.
Je vindt polymorfische, synthetische vormen in de ‘schijnbaar’ authentieke kamers en op de rekken en platformen; ze worden tot leven gebracht als gemuteerde moleculen door middel van een artistieke computersimulatie.
In de wereld van Ervinck is hout soepel, objecten verschijnen van op de grond, kamers zijn beweeglijk in vele richtingen – alles is in wanorde als je het bekijkt met de normen van het gezond verstand.
De wereld waarin de kunstenaar optreedt, is digitale fictie geworden, geconstrueerd en gedeconstrueerd door een alwetende schepper en niet onderhevig aan beperkingen. Muren zijn geen muren meer en de zwaartekracht schijnt niet meer te bestaan.
De kunstenaar speelt met sculpturale vormen. Monumentale gebouwen worden in een fractie van een seconde opgetild en krijgen nieuw leven geïnjecteerd. Huizen worden sculpturen en ontwikkelen zich in de ruimte. Dit is een systematisch spel dat beelden, materialen en ruimte gebruikt, en het is een evenwichtsoefening tussen medium en objectieve en minutieuze berekening, tot stand gebracht door geïnspireerde improvisatie.
