8/01/2009 - 30/01/2009: Kunstenaar van de maand: Titus Simoens
|
|
|
U bent van harte welkom op de opening op donderdag 5 maart om 20 uur. Deelname aan Gent Matinees op zondag 15 maart (11-18u). Finissage op donderdag 26 maart om 20 uur. Klik hier voor de andere openingsuren in maart.
Vicky Brugman publiceerde haar foto's van de teloor gegane Camping Cosmos eerder al in De Morgen. Haar jeugdvakanties op de camping in de Lombardsijdse duinen inspireerden haar.
"Sinds de film van Jan Bucquoy associëren de meeste mensen Camping Cosmos met de rondborstige Lolo Ferrari, maar als je er ooit een tijdje hebt doorgebracht, weet je wel beter. Leven tussen een mengelmoes van nationaliteiten uit verschillende lagen van de bevolking was altijd weer een ervaring. Tot er geruchten de kop opstaken dat de camping met sluiting bedreigd werd. De aftakeling en de uiteindelijke totale verlatenheid waren pijnlijk om te zien, maar tegelijk had die desolaatheid ook iets filmisch:
wat ooit een heel levendige en drukke camping was die zich als een mierennest bewoog in de duinen, was nu een still geworden en zou nooit meer opleven.
Deze overzichtstentoonstelling is het resultaat van de reportages die ik door de jaren heen maakte op de camping. Centraal staat het onvermijdelijke lot. Er is geen ontkomen aan: Camping Cosmos is gedoemd om tegen de vlakte te gaan en een te worden met het eeuwige strand."
BIO
Opleiding grafisch ontwerp Sint-Lucas Antwerpen (1994-1998)
Opleiding fotografie Amsterdam (2000-2003)
Grafisch ontwerpster bij de krant De Morgen (sinds 1999)
EXPO
Fotografiecircuit Vlaanderen, reizende expo langs 18 culturele centra (sept 2007-feb 2009)
Cultureel centrum, Bredene (2007-2008)
Afstudeerexpo, Hotel Arena, Amsterdam (2003)
Reizende expo 'Stukken van mensen', in heel Vlaanderen (1998)
Arte Giovane-project Europees Parlement, dubbeltentoonstelling met Binnenste Buiten (1998)
Groepstentoonstelling 'Mens, dier en natuur', Huis Hellemans, Edegem (1994)
CONTACT
vicky.brugman vicky.brugman@demorgen.be of vicky.brugman(at)gmail.com
+32 474 482 066
www.vickybrugman.com (binnenkort online)
Op 29 maart start het fotofestival in Knokke-Heist, dat dit jaar volledig in het teken staat van de cinema in de fotografie. Wenst u meer informatie over het Fotofestival? Download dan hier de volledige informatiebundel.
|
|
|
02/04/2009 – 30/04/2009 Kunstenaar van de maand Boris Ljugov
Een ontwrichte maatschappij. Een bevreemdend toekomstbeeld. Het einde van een tijdperk. Hoe reëel is de wereld die Boris Ljugov ons voor ogen houdt? Is wat we zien geënsceneerde fictie of geknipte werkelijkheid? Hij toont sequenties uit een tot stilstand gekomen film, waarin we zelf de hoofdrol spelen. Naargeestige droombeelden, documentaire screenshots en panavision cinematografie wordt geknipt en geplakt tot één geheel. Een smeltkroes van beelden die, vreemd genoeg, opvallend herkenbaar is. Oorlogsbeelden uit het journaal van gisteren, de film die zich in je geheugen heeft verankerd en tot een levendige herinnering is verworden of het personage dat we elke dag lijken te vertolken,... fictie en realiteit worden elke dag genadeloos met elkaar verweven. Countershots neemt de waarachtigheid van foto en film op de korrel en plaatst een subtiel vraagteken bij de invloed van de media op onze perceptie van de wereld rondom. Boris Ljugov fotografeert frequent in opdracht van het reclamebedrijf Life Inc. Zijn beelden vormden meerdere malen het uithangbord voor hun omstreden reclamecampagnes, wat een extra dimensie geeft aan het vraagstuk dat hij met deze expo opwerpt.
Hoewel Vanhenden in een artistieke omgeving opgroeide –zijn vader was galeriehouder, voelde hij zich van kindsbeen af meer aangetrokken tot de computer dan tot het schildersdoek. Reeds midden jaren ’80 begon hij zijn eerste artistieke experimenten op een Commodore 64 – de legendarische computer waarop de wereld Pong leerde spelen.
Hoewel de computer het hart vormt van de code en het internet de voornaamste bron van inspiratie en informatie is, heeft de toeschouwer niet het gevoel dat hij naar een computerkunstwerk zit te staren.
De meeste kunstwerken die Vanhenden maakt, zijn werken die bepaalde onzichtbare praktijken op het internet bloot leggen. De boodschap is tegelijk omfloerst en duidelijk: zonder er een openlijk oordeel over te vellen, kan de beschouwer niets anders dan verstelt staan van de hoeveelheden internetseks en andere gevoelige informatie die over het scherm passeren, informatie die door gebruikers overal ter wereld is ingegeven in de waan dat ze thuis veilig achter hun scherm zitten.
 |  |
"Cinema Sonore - Stefan Martens
Stefan Martens ( °Antwerpen, 1976. ) studeerde Schilderkunst aan Sint-Lucas te Gent.
Sindsdien ligt zijn passie en zijn artistiek onderzoek in het terrein van het actualiseren van de schilderkunst, met de klemtoon op het medium.
Vandaag brengt Stefan Martens u éen van zijn antwoorden op de vraag naar het digitaliseren van de verf; Cinema Sonore.
Wanneer schilder Stefan Martens en muzikant Joeri Dobbeleir elkaar ontmoeten in het duistere land van de kunsten, spreekt men van Cinema Sonore.
Deze live-paint-electronica-laptop-videomixing-performance is niet enkel origineel in zijn vorm, ze is ook warm, geen hoogdraverij en je kan haar moeilijk in een kunstvorm thuisbrengen. Zet u bij en geniet van een stevige picturale dynamiek in een landschap van electronica en geluid.
Cinema Sonore biedt u een mysterieus en herkenbaar gevoel dat u nog niet beleefde."
Doorgaans op donderdag van 18-24 u, zaterdag en zondag 14-18u
Te bezichtigen mits exclusieve verhuur
Openingsuren te consulteren op hier
Contact: stefanmartens@stefanmartens.be
links: www.myspace.com/cinesonor & www.stefanmartens.be
2/07/2009 - 26/07/2009: Kunstenaar van de maand: Dirk Castelein
"Preparations for a post – mortem"
Dirk Castelein is een ambitieus kunstenaar , hij ziet zijn , op het eerste zicht, abstracte schilderijen als sculpturen met een leesbare surface . Het werk verandert steeds en beweegt zich binnen het spanningsveld van figuratie en abstractie .
Zijn werken beogen een onredelijke wereld ,voller en waarachtiger dan de wereld die hij deelt met de toeschouwer .
De werken zijn niet eenvoudig,niet exact,niet zuiver en niet objectief .
Zijn werken geven een confrontatie met een uit de voegen gerukte voorstelling van een onmogelijke werkelijkheid, hij toont waarover we niet kunnen spreken.
C. Devosyeux
"Mijn hand is een beter schilder dan mijn hoofd" dixit Dirk Castelein.
http://dirkcasteleinkunstschilder.skynetblogs.be
dirkcastelein@hotmail.com
Ontmoetingsruimte:
Doorgaans op donderdag van 18-24 u, zaterdag en zondag 14-18u
Te bezichtigen mits exclusieve verhuur
Openingsuren te consulteren op hier
3/09/2009 - 27/09/2009: Kunstenaar van de maand Guy Slabbinck
Guy Slabbinck schildert omwille van de magie. Een schilderij is voor hem als een droom die niet te stoppen valt, een satteliet in een baan rond de realiteit. Een schilderij is het relaas van een avontuur.
Guy Slabbinck: " De voorbereiding van een schilderij begint al bij het opstaan. Dan probeer ik al mijn zintuigen te openen. Eerst zorg ik ervoor dat ik de komende uren geen honger krijg. Het schilderen mag immers niet onderbroken worden. Als ik het huis verlaat loop ik rond als een spons en vul me langzaam met de dag om het er even later allemaal weer uit te persen. Soms ontstaat een idee ook uit een kleur of een combinatie van kleuren."
"Ik probeer een droom vast te houden, flarden ervan te bewaren als proviand voor later. In het atelier begin ik dan te bladeren in mijn boeken. Ik bekijk honderden afbeeldingen en geraak in een steeds diepere concentratie. Ik prepareer vervolgens de drager met een mengeling van lijm, kalk en water en krijg zo meer voeling met het formaat. Daarna spreid ik de verf over het palet, zoek mijn borstels uit en ga ervoor..." Johan Debruyne
Praktisch:
Open elke dag mits exclusieve verhuur
Doorgaans op donderdag van 18-24 u, zaterdag en zondag 14-18u
Openingsuren te consulteren op www.zebrastraat.be/ Zebrapoint
Contact:
Guy Slabbinck
Oude Brusselseweg 182
9050 Gentbrugge
gsm 0(0)32486 113 690
1/10/2009 - 31/10/2009: Kunstenaar van de maand Stefanie De Graef
De kunstenares aan het woord :
"Mijn schetsboek reist overal met me mee. Ik hou van de tastbaarheid van materialen en probeer die te verwerken tot een andere realiteit. Ik wil kijken naar de wereld vanuit een onbevangen nieuwsgierigheid. De verwondering om het leven vormt voor mij een belangrijke inspiratiebron waarbij de drang naar schoonheid steeds weer de bovenhand neemt. Ik ben gefascineerd door vreemde culturen, de sierlijkheid van het handschrift, de exotische texturen en patronen, de volle diepe kleurenpracht. Aan de kijker gun ik het mysterie en de vrijheid van interpretatie."
Praktisch:
Open elke dag mits exclusieve verhuur
Doorgaans op donderdag van 18-24 u, zaterdag en zondag 14-18u
Openingsuren te consulteren op www.zebrastraat.be/ Zebrapoint
Contact:
stefaniedegraef@hotmail.com
Enkele reacties uit de pers:
Vreemdgaan
De Kockere toonde zich reeds in eerder verschenen boeken een briljante ontdekker van nieuw tekentalent. Zo ook hier.
De suggestieve prenten van Stefanie De Graef in warme natuurtinten versterken de woorden en creëren de gepaste sfeer. Het veelvuldige gebruik van motieven uit andere culturen, de ruwe borstelstreken en de speelse collagetechnieken stralen een kracht uit die tegelijkertijd ontroert. Deze prenten vormden eerder haar eindproject aan de Academie van Gent en werden reeds bekroond, los van dit boek. Een debuut om U tegen te zeggen, dat ons reikhalzend doet uitkijken naar nog.
Pluizuit - Eric Vanthillo
juni 2008
... De tekeningen zijn van een hoog
niveau. De originaliteit is te danken aan
de werkwijze en materiaalkeuze van de
illustratrice...
Hannes Verhoustraete
Graffiti-jeugddienst
Ik ben Pomme
... De cover zet de toon: het beeld van een rijzige zwarte vrouw tegen de achtergrond van een vergeelde wereldkaart, met in het midden een roodbruinige bol (de zon) waarin je een kompas kunt bespeuren. Vol van betekenis en tegelijk een trefzeker, veelbelovend beeld. Dankzij een grote compositorische eenvoud krijgt het geheel een bijna mythische adem. Sfeervol, fascinerend, en rijk aan emotie!
Copyright © De Morgen
25 juni 2008
... De illustraties van Stefanie De Graef zijn prachtig en veel meer expliciet en toegankelijker dan Dieltiens in haar taal. De grote prenten in warme aardetinten, details waarop wordt ingezoomd, kleurrijke panden stof die de vrouw om zich heeft gewikkeld en originele achtergronden maken dit tot een bijzonder boek.
Pluizuit - Inge Umans
september 2008
5/11/2009 - 29/11/2009: Kunstenaar van de maand Christina Mys
Christina Mys
De wereld herbergt een onuitputtelijke bron aan vragen. Vragen die met een eenvoudige ja of neen te beantwoorden zijn, vragen die dankzij de ratio in logica en wetenschap hun antwoorden vinden, en vragen van een andere orde die geen eenduidige antwoorden kunnen hebben. Die laatste soort vragen beslaan een gebied dat existentiële, filosofische en emotionele inhouden raakt, een gebied dat doordrongen is van twijfel en spanning.
De spanning tussen het overschouwende en het gedetailleerde beeld vormt een eerste terugkerende vraag. Afhankelijk van de inspiratie, biedt ze verschillende mogelijkheden aan uitwerking. Daarnaast speelt ook de toestand van waaruit ik werk een belangrijke rol: wordt het beeld benaderd vanuit de ratio of de emotie, of welke van die twee heeft een overwicht? Dit balanceren tussen twee polen zal ertoe leiden dat ik het beeld kapot maak of het laat zijn wat het moet zijn. Een ander onderwerp is het kiezen: waarom kies ik ervoor het ene beeld aanleiding te laten geven tot het vormen van nieuwe beelden en een ander beeld te laten rusten en zijn.
Ieder werkproces vertoont terugkerende elementen.
Ieder werkproces evolueert.
Ieder werkproces breekt.
Als het werkproces breekt, ontstaat enerzijds de mogelijkheid de oude zijnswijze en kijkwijze los te laten en te deconstrueren. Anderzijds kan het besef van wat vooraf ging ontkend worden en vervalt men in oude patronen.
De meest recente breuk in mijn eigen werkproces was er één die een zeer mechanisch werkproces brak. Die mechanische manier van werken hield in dat ik steeds vertrok vanuit een zeer specifieke thematiek die mij sterk bezighield. De thema’s ontsproten niet vanuit een beeldende manier van denken, maar eerder vanuit een veelomvattend abstract en complex gegeven.
Concrete voorbeelden hiervan zijn de begrippen ‘verveling’ en ‘leegte’.
Beide thema’s dienden zich aan vanuit ervaringen en vaststellingen in het dagelijkse leven. Door mij meer te verdiepen in gesprekken, literatuur en beelden waarin ze voorkwamen, selecteerde ik beelden die gevoelsmatig aanleunden bij de abstracte begrippen.
Door te lezen over onderwerpen die mij fascineren en er beeldende confrontaties mee op te zoeken, maakte ik zijsprongen in mijn abstract en beeldend denken die me steeds verder weg brachten van de oorspronkelijke thematiek. De linken met het oorspronkelijke uitgangspunt bleven steeds, soms zeer latent, aanwezig. (Ik wil hier graag bij vermelden dat de term ‘oorspronkelijk uitgangspunt’ zeer relatief is, aangezien aan alles iets voorafgaat en ik me daar bewust van blijf.) Ik ging er steeds vanuit dat ik door deze manier van werken een eigen vorm kon geven aan de abstracte thema’s die zich aandienden.
Na een tijd stelde ik echter vast een zeer mechanische manier van werken te hanteren, die in mijn denken wel interessante paden betrad, maar in mijn beelden weinig ontwikkeling meebracht. Het resulteerde in een herhaling van reeds gekende technische en vormelijke oplossingen, die van weinig artistiek onderzoek getuigden.
Men moet met een beeld op zich wat kunnen aanvangen, het moet zelfstandig kunnen bestaan en zijn kracht behouden zonder woordvoerder. Toelichting van achterliggend gedachtegoed kan verklarend of aanvullend zijn indien het even onderbouwd is als het beeld zelf.
Ik besliste op een gegeven moment mijn vragen niet meer in eerste instantie te richten op de idee maar wel op het bestaan en de verschijningsvorm van het beeld. Deze keuze zag ik als enige mogelijkheid om mijn voor mij vertrouwd, maar doodlopend mechanisme te doorbreken. De keuzes die ik maakte bij het vastleggen en vervormen van beelden kwamen er vanaf dat moment niet meer met voorbedachte rade of vanuit een evidente inpasbaarheid in een vooringenomen verhaal. Ik liet me meer en meer vastgrijpen door een beeld zonder meteen te gaan zoeken naar mogelijke verbanden met aanwezige verhalen en theorieën.
Vanuit deze houding ben ik in een heel nieuw werkproces beland. Voor het eerst dienden zich beelden aan die het medium direct ter discussie stelden. Aangezien ik de focus op achterliggende ideeën en drijfveren niet langer de leiding laat nemen, ben ik nu in staat aandacht te besteden aan de materie waarmee ik werk en de manier waarop het medium het beeld mee bepaalt.
De beelden die ik opmerk, opsla, selecteer, bewerk en creëer vertonen vaak landschappelijke referenties, zonder dat het landschappelijk gegeven een noodzakelijk uitgangspunt vormt. Meestal vertrek ik vanuit foto’s en tekeningen die reeds een spanning in zich dragen omwille van een contrast tussen een vertrouwd gegeven en een bevreemdend element. In mijn werken tracht ik die spanning te vergroten door elementen weg te laten, toe te voegen of te verplaatsen binnen het inspirerende beeld, door kleuren aan te scherpen, hun intensiteit te verzwakken of licht aan te passen. Ik wil in mijn werken een spanning opwekken tussen figuratieve elementen en pure materie, tussen lijnen en vlakken, tussen de reële ruimte van het vertrouwde beeld en de gecreëerde ruimte van het schilderij. Als ik erin slaag die spanning maximaal te vergroten, tussen gegevens die vaak niet verzoenbaar lijken, kan er een nieuw landschap met een andere identiteit ontstaan.
De landschappelijke referenties geven mijn fascinatie weer voor de snelle ontwikkeling en verandering ervan. Ik heb sowieso de neiging zeer selectief naar het landschap te kijken, omdat ik de veelheid van gegevens in het ‘volle’ landschap niet aankan. De overvloed aan elementen doet mij verlangen naar een vereenvoudigd, meer uitgezuiverd beeld, een beeld zonder het oorverdovend geluid van de menselijke mechaniek en techniek. Ik vervorm en wijzig het reële beeld zodanig dat er geen referenties aan of sporen van mensen meer te zien zijn. Een bevreemdend atmosferisch gevoel, soms afgewisseld met de hardheid van grafische elementen, roept beelden op die veeleer stil aandoen. En ondanks die stille indruk sluimert steeds een spanning, alsof de sporen van het weggefilterde mechanische en menselijke geluid een film hebben achtergelaten op de bevreemdende stilte. Die sfeer kan ik moeilijk concreet in woorden kan vatten. Ik kan ze slechts voelen of in een beeld weergeven. Uiteindelijk kan ik pas tevreden zijn wanneer ik het beeld als iets veel sterker ervaar in zijn zwijgen dan in zijn anekdotiek.
Wanneer het nergens een letterlijk verhalend verband meer mee legt, dan is het voor mij stil genoeg.
Christina Mys
tinemys83@gmail.com
Praktisch:
Open elke dag mits exclusieve verhuur
Doorgaans op donderdag van 18-24 u, zaterdag en zondag 14-18u
Openingsuren te consulteren op www.zebrastraat.be/ Zebrapoint
3/12/2009 - 20/12/2009: Kunstenaars van de maand Ellen Goegebuer en Lisa van Damme
"Ma natal la - can I take a picture?"
Fototentoonstelling met kunstenaars van de maand Ellen Goegebuer en Lisa van Damme.
‘De mens is een remedie voor de mens’, zegt een oude spreuk in de Wolof-taal.
Als we herstellen en genezen van onszelf zal dat mede gebeuren dankzij de ander. Dit betekent ook dat niet zozeer de verschillen tussen mensen belangrijk zijn, maar wel onze vaardigheid om in relatie met te treden.
Ellen, Lisa en Annemie nemen me op sleeptouw naar een andere zee, naar een Gambiaanse waterlijn, vissen daar pakkende verhalen op en verbazen mij door hun milde en prachtige fotografie. Als ik morgen de schaarser wordende vis koop aan de ‘Oostendse trap’ en luister naar de zangerige verzuchtingen van de vissersvrouwen, als ik het spoor van Ensor volg en bang word voor de onbeheersbaarheid van het toerisme, zal ik aan Banjul denken en getroost worden.
Marc Colpaert
cultuurfilosoof, journalist
Lisa Van Damme
0485/14 08 50
Lisa.vandamme@scarlet.be
http://lisavandamme.wordpress.com
Ellen Goegebuer
0478/63 35 21
ellen.goegebuer@gmail.com
http://www.ellengoegebuer.com
