MIXED MEDIA OP DOEK
Een combinatie van beelden, details, tekening en foto, een mengeling van materialen, herkenbaar of abstract. Invloeden uit de wereld van de grafische vormgeving, allerhande tijschriften,…en met als uitgangspunt dat alles herbruikbaar is en verder kan bewerkt worden tot een nieuw beeld.
Meer te zien op mijn website www.julietavernier.be
Onze ervaring van de wereld wordt in zeer grote mate door de media gedefinieerd, misschien zelfs meer dan onze onmiddellijke ervaringen dat doen.Tijdschriften en kranten zijn het uitgangspunt van mijn recent werk. Van elk tijdschrift traceer ik alle afbeeldingen van figuren, één voor één, zo ontstaat er een grote gelaagdheid. De figuren verliezen hun individuele karaktertrekken en worden deel van een grote massa, een zigzaggende chaos van lijnen.
Ik ben geïnteresseerd in de spanning tussen het uitgesproken representatieve en het zeer leesbare vertrekpunt – vaak advertenties, die hun boodschap zo effectief mogelijk willen overbrengen – en het geabstraheerde, onleesbare resultaat. De uiteindelijke tekening is een compact beeld, je zou kunnen zeggen een samenvatting van het hele tijdschrift: alle informatie is aanwezig, maar gecondenseerd en onleesbaar.
De beelden, vaak afkomstig van modemagazines, hebben een zeer grote productiewaarde; ze komen toe in de postbus of in de winkelrekken als een ongerept, glanzend object. Toch zijn ze bedoeld om in een maand of twee te verdwijnen op de afvalberg en volledig te verdwijnen uit ons bewustzijn. Het werk refereert naar de maatschappij die ze geproduceerd heeft maar gaat met het oorspronkelijke verhaal op een loopje. Het vraagt de kijker om het bekrompen, commerciële script te herlezen.
Praktisch: van 03/02 tot 28/02 in de ontmoetingsruimte van De Zebrastraat, tijdens de openingsuren van de club Zebrapoint. Gratis toegang.
www.hedwigbrouckaert.com
hedwigbr@yahoo.com
0496 84 15 34
Lange Violettestraat 267
B-9000 Gent
Tien jaar na de eerste expositie van Quinte Ridz, naast beeldend kunstenaar ook ‘mc’ van ABN (‘die andere’ vaderlandse hiphop-trots…), is zijn oeuvre toe aan een retrospectieve. Met "Quinte Ridz is a sellout!!" krijgt de toeschouwer een overzicht van zijn belangrijkste werk, aangevuld met nieuwe en vernieuwende schilderijen, beelden en installaties.
In het werk van Quinte Ridz schuilen kitch and camp, humor en popcultuur altijd om de hoek. Inspiratie put hij doorheen de jaren uit popcultuur, jongeren en hun verschillende subculturen.
Na Debutt (1998), Tsjernobelgië (1999) en legotrips (2001) gooit de kunstenaar het roer om en de thematiek en de beelden worden harder en expressiever. Met Bizunurs (2004), Glamouflage (2005) en Bitchkrieg (2006) worden de laatste grenzen gesloopt en is zijn werk nu volledig mixed media.
Zonder enige vorm van schaamte houdt de kunstenaar de bezoeker een spiegel voor, maar dan wel één die niet veel verschilt van uw LCD-scherm. Plastische chirurgie, prostitutie, automutilatie, tot de kruisgang van een pubermeisje, zijn enkele van de ingrediënten voor dit overzicht. Een aanklacht, geëngageerd, maar humor is nooit ver weg. Omdat een knipoog beter is dan beide ogen dichtknijpen.
Quinte Ridz is wat men op een onbewaakt moment, in een vlaag van ‘gebrek-aan-inspiratie’, een “duivel-doet-al” durft te noemen. Hij is de bezieler van zijn hoogsteigen label, Mental Records, waarop o.a. de Sint-Andries MC’s en Vitalski tal van releases hebben. Als frontman/MC van ABN, echter, kent zowat iedereen hem; en ABN zélf viert dit jaar haar tienjarig bestaan.
De mensen op de doeken van Cecilia Jaime zijn in zichzelf gekeerde mensen die helemaal opgaan in hun bezigheid, die in zichzelf en in wat ze doen, geloven, zoals kinderen in hun spel. Ze zijn bedachtzaam en vasthoudend tegelijk, door niets afgeleid en zo geconcentreerd als dieren zijn wanneer ze luisteren, observeren of jagen.
Zoals de grijze tinten de hartstocht niet tegenspreken, zo is er ook geen contradictie tussen melancholie en uitbundigheid of tussen soberheid en beweging. Het is allemaal aanwezig, vaak tegelijk, omdat hier niets anders dan het `nu' wordt verbeeld, in al zijn veelzijdigheid.
Er zijn mij weinig kunstenaars bekend (maar dat kan aan mij liggen, ik ben een leek) die er zo goed in geslaagd zijn beweging vast te leggen op doek. Iets dat zo vluchtig is als een sprong in de lucht, een danspas, het neerhurken of opstaan wordt hier met grote intensiteit weergegeven. Deze aaneenschakeling van momenten resulteert niet in routine of onafgewerktheid maar in sublieme werkjes met een grote innerlijke rijkdom.
We zien een poëtische, dromerige, kwetsbare maar ook werkelijke en intense wereld te voorschijn komen. En ik denk dat Cecilia Jaime 's werk goed kan gekarakteriseerd worden door twee verzen van de Poolse dichter Czeslaw Milosc. Hij herinnert zich in een gedicht een gebeurtenis van lang geleden en hij besluit:
`(...)
Niet uit spijt schrijf ik,
Maar uit gepeins'
Miriam Van hee – Dichter- 10 feb. 01
Cecilia Jaime (gsm 0476 64 55 57)
www.ceciliajaime.com,
info@ceciliajaime.com
kraanlei 55, 9000 - Gent
PERSMEDEDELING
Korte karakterisering:
“De van Argentinië afkomstige maar sinds 1989 in Gent woonachtige beeldende kunstenares Cecilia Jaime (*1962) geeft op indringende wijze gestalte aan haar in wezen dubbele identiteit. Enerzijds is er de herinnering, de nostalgie en de terugblik naar het thuisland, waardoor heel typische thema’s zoals dans en tango in een heel expressieve dimensie voor het voetlicht treden. Anderzijds is er het scherpe bewustzijn van de vorm, een nieuwe figuratie die zij deelt met enkele belangrijke exponenten in de hedendaagse Vlaamse schilderkunst. Meer dan een in-between tussen twee culturen is Cecilia Jaime vooral zichzelf gebleven: een unieke combinatie van beweging en verstilling, van expressie en uitgezuiverde vorm, waardoor sommige beelden bijna het verdwijnpunt bereiken, op sublieme wijze een schaduw worden van zichzelf”.
Antoon Van den Braembussche
01/05/2007 – 31/05/2007: expo van de maand: Ann Van der Gucht
De mensen zien het niet, hoe ik blijf staan
Voor een bijzonder raam. Ik kan er niet vandaan.
Het wordt al groter naar ik het bekijk.
Het wordt al dieper naar ik meer wijk.
Zo wijk ook ik Ann en zie een gezicht dat er niet is,
vrij van ogen die fixeren en taxeren, een leegte die strategisch is en beschuldigend tegelijk.
Een getuigenis van een wereld binnenstebuiten waarbij open ook dicht is, duidelijk en verwarrend.
Is het om te laten zien “Ik ben dit niet” of “Dit is niet wat toch had mogen zijn”.
Contouren van een leegte die over het hoofd gezien wil worden, verzonken temidden van de betovering van een arcadisch eden, waar aan het einde bij het stappen moe, de poëet zegt : Which do you think it was? …
Alice moving under skies
Never seen by waking eyes.
Children yet, the tale to hear,…
Lovingly shall nestle near.
In a Wonderland they lie
Dreaming as the days go by;
Dreaming as the summers die…
Voor Ann Van der Gucht,
afgestudeerd aan de Academie voor Beeldende Kunst Gent,
in juni 2005.
Hendrik Braem
Open:
Tijdens de openingsuren van Zebra Point
Contact:
Ann Van der Gucht
Bassijnstraat 45
9050 Gentbrugge
0474 / 23 27 57
Artist statement:
Drawing on the intrinsic qualities of the medium,
my photographic work aims to create an aesthetic of the still,
that encloses as much of the concreteness of the everyday,
as it does the enigmatic.
Through a staging or redirectioning of the real,
I deploy photography as a meditative and contemplative act,
reflecting on transparency, light, silence and the ephemeral,
thereby suggesting to the viewer new ways of looking at the world.
Photography as a poetic perception.
A conjunction with the half open book:
obscuring the apparent order of reality,
subtly reconfiguring it,
introducing a new narrative without discursively installing it.
Open:
Tijdens de openingsuren van Zebra Point
Contact:
BENN DECEUNINCK
Fotograaf
EN ROUTE
00 32 (0)474 50 45 31
http://users.ugent.be/~bdceunin/
01/09/2007 – 30/09/2007: Expo van de maand: Tom De Visscher.
Tom De Visscher - 2007
Tom De Visschers universum is er één van een consequente onlogica, een beeldende wereld waar het onlogische detail steeds opnieuw bevreemding oproept en de toeschouwer verontrust achterlaat. De foto’s van De Visscher die altijd hypergeënsceneerd lijken, ontstaan in realiteit vaak bij associatief toeval. Hoewel het persoonlijk leven van deze kunstenaar onmiskenbaar een uitgangspunt vormt bij de creatie van zijn werk, speelt zijn eigen subjectiviteit zelden een betekenisgevende rol.
De kunstenaar laat zijn gedachten spelen, de beelden volgen in die droomlogica vanzelf.
De Visscher’s foto’s verraden een voorliefde voor het fantastische, het historische, het mythische.... Beelden die vertellen over een vreemde wereld uit een andere tijd. Opvallend is de prominente plaats die de kunstenaar zelf inneemt in zijn oeuvre. Net zoals de Amerikaanse fotografe Cindy Sherman gebruikt De Visscher zichzelf keer op keer als een post-moderne vingerwijzing. Steeds opnieuw duikt hij op, niet als zichzelf maar eerder als een neo-romantische figurant bevroren in het beeld. Nu eens portretteert hij zich als een 17de eeuwse kunstenaar met de afstandontspanner nog in de hand, dan weer poseert hij trots naast zijn gefantaseerde kunstenaarsstamboom.
Of hij toont de Kunstenaar op expeditie in de ban van de exotische wonderen van een nog onbekende wereld.
Dat beeld van de kunstenaar als een ouderwetse, aandoenlijke wetenschapper of held combineert De Visscher met een voorliefde voor mythologische (vrouwelijke) en duistere sprookjespersonages. Hijzelf zij aan zij met centauren, zeemeerminnen en andere vreemde figuren; vreemde beelden die deel uitmaken van De Visschers universum. Een tijdloze, verstilde wereld vol symbolen, referenties en hommages.
In deze tentoonstelling toont De Visscher een nieuwe reeks foto’s. Zijn complexe beeldende fantasieën worden vaak rechtstreeks gevoed door de locatie waar de werken tot stand komen of tentoongesteld zullen worden. De kunstenaar liet zich in deze reeks foto’s direct inspireren door de zee. De foto’s genomen op het strand tonen de Noordzee in al haar kenmerkende grijsheid en winterse somberheid. De imposante werken van zowat twee meter lengte bieden een glimp op enkele surreële strandtaferelen. Beklemmend, somber en dreigend als een onweerswolk die nadert en zich duister aftekent tegen de heldere lucht.
(Drie) Mannen in pak en das met bolhoed, als een soort vreemdsoortige James- of butlerfiguren assisteren de kunstenaar met gele stoommachines bij het maken of zuigen van de wolken. In een ander foto figureert de kunstenaar in een romantische fantasie, zittend op het strand met aan zijn zijde een wonderschone zeemeermin, samen oesters slurpend. Of nog de kunstenaar in pak en met hoed in de zee omringd door nieuwsgierige vissen. De kunstenaar leest voor uit een boek met achter zich de uitgestrekte wolken en het waterlandschap. In een volgend beeld wordt de kunstenaar op het strand vervangen door een dandy man in jacquet die in de duinen de locale Saters de hand schudt.
De Visscher hanteert geregeld vreemde details als beeldende elementen die toegang verlenen tot zijn bevreemdende wereld. In die zin herinnert zijn werk aan dit van Matthew Barney. De Visscher heeft dezelfde voorliefde als Barney om zijn toeschouwers via vreemdsoortige referenties telkens opnieuw mee te slepen in een hoogst bizarre en tijdloze wereld. En in die wereld heeft de kunstenaar een duidelijk leidinggevende functie. Het is de kunstenaar die aan het werkvolk toont wat er moet gebeuren. Zo zien we hem op het strand in maatpak geholpen door een butler met kenmerkende bolhoed, samen de woeste golven uit de branding op het strand trekkend. Het beeld van meesterkunstenaar met knecht heeft zo iets onrealistisch ouderwets, een tijdloze bourgeoisfantasie aan de Noordzee.
In het recente fotowerk van De Visscher worden opvallend veel referenties aan vervlogen tijden opgenomen. Foto’s als (kunst-) historische knipogen, vol allusies op tijdsbeelden die al lang vervlogen zijn. En hoewel de kostuums andere decennia oproepen, de starheid van de personages en de gekunstelde poses een haast aandoenlijke ouderwetsheid uitademen, gaan deze beelden absoluut over het heden. Alles wordt in deze reeks foto’s geënsceneerd, kunstmatig gecomponeerd en gemanipuleerd.
De Visscher evoceert zo geen rechtstreekse nostalgie maar wel een tijdloos kader waarbinnen de acteurs van zijn wereld plaatsnemen. Met zichzelf geregeld in de hoofdrol als dienstdoend kunstenaar is het alsof hij via deze beelden juist wil verhinderen onderhevig te zijn aan een tijdsidioom.
De hedendaagsheid van deze beelden is postmodern, de logica ook. De iconografische betekenis der dingen wordt door De Visscher ontrafeld en vol liefde terug in elkaar geplaatst. De conventionele betekenis van het beeld losgekoppeld van de intrinsieke en opnieuw gecombineerd, opnieuw gebruikt. Het is die vrijheid in het refereren aan betekenissen die de beelden loskoppelt van hun verleden. En in die zin roept De Visscher op wat Baudrillard zo treffend omschreef als de postmoderne ‘hyperrealiteit’. Wat doorgaat voor de realiteit is eigenlijk uitsluitend nog een netwerk van beelden en tekens zonder uitwendige referent. En op die manier zijn de ongrijpbare representaties van De Visscher louter nog representaties van zichzelf.
An Moors ,Januari 2007
uitnodiging en openingsuren
Info: tomdevisscher@fulladsl.be
04/10/2007 – 28/10/2007: Expo van de maand: Kakayi vs Persoon
In de expo van de maand oktober worden de Arabisch / Perzische en de Westerse kalligrafie met elkaar geconfronteerd. Vertrekpunt is het werk van meester-kalligraaf Kakayi, een balling uit Iraaks Koerdistan die al meer dan 20 jaar in Gent leeft. Marjan Persoon zal de poëzie van Kakayi vertalen en herinterpreteren. Beide versies zullen tegenover elkaar te zien zijn in de Ontmoetingsruimte van De Zebrastraat.
De tentoonstelling kadert in het Culturenfestival 2007 - de bekendmaking van Marokkaans/Arabische mode, films, literatuur en kalligrafie.
Open: tijdens de openingsuren van de club Zebra Point en het Filmfestival Restaurant (van 9 tot 20 oktober alle dagen 11u30 – 14u30 en 17u-00u).
Opening met receptie op donderdag 4 oktober om 20u.
Voor meer informatie Zohra Boucharafat van Nakhla vzw: 0485 142 639 of nahla1@telenet.be
i.s.m.
Hussayn Kakayi: http://www.flwi.ugent.be/cie/kakayikalligrafie.html
Anjer Producties: www.anjer.be
Steunpunt Allochtone meisjes en vrouwen: www.samv.be
Vooruit: www.vooruit.be
Internationaal Filmfestival Vlaanderen in Gent: www.filmfestival.be
Agora: www.agora-gent.be
Intercultureel Centrum De Centrale: www.decentrale.be
Georg Eisenmenger: www.georg-eisenmenger.org
De ruimere agenda van het Cultrenfestival 2007 deel II ziet er als volgt uit:
BEHIND WALLS
Moslimvrouwen hier en daar: documentaire + debat
Gesprek met vrouwen uit verschillende landen o.a. Pakistan, Algerije, Iran, Turkije, Oman, Syrië, ...
De maaksters zijn Ayse Böhüler & Ayslen Eker.
Datum: woensdag 10/10/07 om 20u
Lokatie: de Centrale, Kraankinderstraat 2, 9000 Gent
MIJN VERHAAL
Een reportage over twee Marokkaanse mannen van de eerste generatie. Waarom zijn ze naar Europa gekomen? En waarom zijn ze hier gebleven? Ze vertellen vrij hun mening over de hedendaagse problematiek, de jeugd, ...
Dit is de tweede reportage van maker Mohammed Ihkan. Zijn debuut was 'Jonge Helden', over 7 jonge helden uit Borgerhout van verschillende origine die vertellen over zichzelf en wat zij doen voor hun omgeving.
Datum: 18/10/07 om 20u
Lokatie: de Centrale, Kraankinderstraat 2, 9000 Gent
Concert BNET L'HOUARYAT (Marokko)
Amina en Lalabrouk maken deel uit van het gezelschap B’Net Houariyat, wat zoveel betekent als ‘dochters van Houara’. Dat laatste is een agrarisch gebied ten zuiden van Marrakech en bevindt zich rond de steden Oulèd Teima en Taroudant. De groep speelt er voornamelijk op feesten en is zowel op het platteland als in steden zoals Marrakech en Agadir te zien. De roots van dit specifieke genre liggen in de oeroude Berber cultuur en het meest opvallende aspect is de ‘vraag-antwoord’ structuur van de gezangen. Die worden op hun beurt begeleid door een uitgebreid gamma percussie waaronder bendit, tarija en trommelrem. Een en ander resulteert steevast in energieke muziek waarin verschillende stijlen en maattijden worden geïntegreerd, kwestie van het publiek in de juiste mood te krijgen.
Met extra voorstelling van Marokkaanse bruidskledij en Marokkaanse hapjes
Datum: 20/10/07 om 19u
Lokatie: de Centrale, Kraankinderstraat 2, 9000 Gent
Inkom: 6€ (hapjes niet inbegrepen)
FILMFESTIVAL van 9 tot 21 oktober
1. La Maison Jaune - Amor Hakkar (Algeria/France 2007)
In Algeria, in the arid mountainous landscapes of the Aurès, Mouloud – affectingly performed by director Amor Hakkar – is informed of the accidental death of his son Belkacem. Braving all proscriptions and dangers, he sets off on his motorised tricycle to bring back the remains of the deceased. On his return, he realises that his wife Fatima has withdrawn into a deep sadness. Fearing that she will never feel happy again, Mouloud tries everything to bring a smile to her face. "La maison jaune" recounts each character’s distress in the face of loss and the sense of emptiness that could only be filled by the return of the deceased, now gone forever. The film was inspired by Amor Hakkar’s own experience of having to take his father’s remains from France to his place of origin in the Aurès.
2. Rome plutôt que vous - Tariq Teguia (Algeria/France/Germany 2006)
The young Kamel would like to leave Algeria and join his friends in Italy. But first he wants to persuade his girlfriend Zina to go with him and what is more, he also needs to get hold of a passport. Kamel is looking for Bosco, a shady figure who allegedly helps illegal immigrants find their way to Europe. On his quest, Kamel and Zina crisscross the centre of Algiers and the deserted suburbs before finally falling into the hands of the vice squad. "Rome Rather Than You" is full of painful indifference, the threat of unpredictable dangers, the limitations of a curfew. Against the background of the violence that has afflicted Algeria for more than 10 years, this feature debut expresses the fresh spirit of the country’s unknown youth culture.
3. VHS-Kahloucha – Nejib Belkadhi (Tunesia 2006)
On a snowy night in Italy, homesick Tunisian immigrants gather in a basement to watch the latest film from their favourite filmmaker, Moncef Kahloucha. "VHS—Kahloucha" is a celebration of the method, madness and magic of this amateur Tunisian filmmaker. Kahloucha, a house painter with a love for '70s genre film, shoots hilarious features such as "I Had No Money" and "Misery to Get Rid of the Booze". When Belkadhi catches up with him in Kazmet, a poor district in Sousse, he is shooting his latest feature, "Tarzan of the Arabs". Running to keep up, Belkadhi follows Kahloucha as he recruits locals to star in his films and stages action scenes where characters are shot dead and decorated with his own blood. All the while, Kahloucha works to conceal the identity of his favourite actress, a spicy 70-something woman who constantly defies her husband's brutal attempts to pull her off the set. Underlying Kaloucha's hysterical machinations is a profound passion for film and the redemptive power of moviemaking for a poor community that totters on the edge of despair.
De drie titels zullen onderdeel zijn van het programma A LOOK APART van het festival. Curator van dit programma is Cis Bierinckx.
Data & Lokatie: zie www.filmfestival.be
Concert/cd-voorstelling THINK OF ONE en CAMPING SHÂABI
De reeks artiesten en genres waarmee Think of One de voorbije jaren experimenteerde is eindeloos. Tijdens Etoiles Polaires ’04 stonden ze samen met enkele keelzangeressen uit Groenland op het podium, voor Tráfico zochten ze hun inspiratie in Brazilië en ga zo maar door.
Onder de noemer Marrakech Emballage Ensemble verkennen ze de Marokkaanse muziekscene. In 1998 trokken ze voor het eerst naar Marokko om daar de traditionele Gnawa- en Houarimuziek te bestuderen. In 2000 en 2003 volgde een nieuwe verkenningstocht doorheen het Noord-Afrikaanse land.
In het najaar is het tijd voor aflevering vier: Think of One kwam deze keer uit Marokko terug met drie Marokkaanse zangeressen en Gnawagrootmeester Abdel Kebir Ben Salloum. Op de vierde in de Marrakech Emballages Ensemble-reeks ofte Camping Shâabi brengen ze opnieuw de smeltkroesmuziek waarvoor ze bekend staan: ze mixen Marokkaanse gezangen met westerse elementen, reggea en shabi,… frontman David Bovée zingt bovendien in het Frans dit keer.
De cd Camping Shâabi ligt in oktober in de winkels. Op hun tournee door Vlaanderen houden ze graag halt in Vooruit om ook hier die nieuwe plaat voor te stellen.
David Bovée (zang, gitaar), Roel Poriau (percussie), Tobe Wouters (tuba), Tomas Desmet (basgitaar, percussie), Eric Morel (sax), Dominic Ntoumos (trompet), Amina Tcherkich (tarija, zang), Abdel Kebir Ben Salloum (guembri, zang), El Housseine el Yaqin (viool, zang) & Lalabrouk Loujabe (deudeu, zang)
Datum: 30/10/07 om 20u
Lokatie: Vooruit (Balzaal), Sint-Pietersnieuwstraat 23, 9000 Gent
|
|
|
01/11/2007 - 30/11/2007: Expo van de maand: Nele van Canneyt.
|
Met een fotodagboek legt kunstfotografe Nele Van Canneyt haar leven vast. Tijdens een intense reis in Cuba maakte ze indringende beelden waarbij het land van rum en sigaren even stil lijkt te staan. contact: Nele Van Canneyt
|
|
|
|
01/12/2007 - 31/01/2008: Expo van de maand: Guy Slabbinck
Een toonmoment in het midden van de chaos
'Mijn schilderijen zijn kanttekeningen van ondervindingen, verslagen en ontdekkingen opgedaan in het grote boek der kunsten. In mijn schilderijen, die ik met diverse technieken ter aanschouwing roep, zoek ik naar de betekenis van kleuren, lijnen en onderwerpen. De verf is middel, kleur is doel. Schilderen is voor mij een losmaking van de grond.
Zoals de loper in een roes geraakt door zijn lichaam ritmisch te laten bewegen, zo ook geraakt de schilder los van materie, daar tekent de schilder neer wat hij voelt, wat hij denkt. Soms gaat een idee ook op aan het mengen van twee kleuren, of het tegenover elkaar zetten van kleuren.
Schilderijen zijn de vensters naar de ideeënwereld. Elk schilderij heeft zo zijn eigen problematiek , vaak zijn deze problemen nodig om tot een interessante conclusie te komen. Mijn schilderen pretenderen zo universeel en vrij mogelijk te zijn. De schilderijen streven naar een idee-fixe, dat in abstractie vaak belangrijker wordt dan het schilderij zelf.
Het belangrijkste in mijn werk is dat de zuiverheid van de figuratie, als het ware de maaltijd wordt voor het oog.
Het respect voor de verf en de erfenis indachtig, is in deze tijd het originele, instinctieve, zuivere beeld een grote zeldzaamheid en verdient de grootste waardering. De tentoonstelling opgezet in de zebrastraat wordt een toonmoment in het midden van de chaos, allen welkom!'
De maaltijd voor het oog
Zebrapoint openingsuren
Guy Slabbinck
Kasteellaan 46, 9000 Gent
guycko@gmail.com
gsm: 0486 113 690
